Dołączenie do projektu po odejściu poprzedniego zespołu oznaczało brak repozytorium Git — był tylko link do folderu Google Drive.
W środku: foldery bez dokumentacji i notatek o architekturze, zawierające kilka instancji WordPressa, sklep e-commerce, panel administracyjny i osobną aplikację mobilną. Ustalenie, które elementy są w ogóle aktualne, wymagało metody prób i błędów — kopiowanie folderów, uruchamianie Dockera lokalnie, porównywanie z produkcją — w tym trzy nietrafione próby, zanim znaleziono właściwy projekt.
Pierwszą realną akcją było założenie repozytorium Git i środowiska Docker dla każdego projektu, żeby każda przyszła zmiana była śledzona i odwracalna.
Skala przejęcia: 100+ slajdów opisujących aplikację mobilną zostało zamienionych, za pomocą skryptu w Pythonie, na 120+ konkretnych zadań inżynierskich.
Dostarczone od tego czasu: usprawnienia aplikacji webowej (subskrypcje, fakturowanie, stabilność) oraz aplikacja mobilna we Flutterze, wydana w Apple App Store.
Wniosek: nie da się przejąć prawdziwej odpowiedzialności za system, którego się nie rozumie.
Ograniczenie treści: żadne prawdziwe dane klienta, logika biznesowa ani UI nie są tu pokazane — wyłącznie anonimizowane, koncepcyjne mockupy (np. istniejący mock jednej tabeli bazy danych z dwoma kolumnami, użyty do zilustrowania dynamic routing).